Park Narodowy w Pieninach

przelom dunajca

Bogactwo pienińskiej przyrody i zachowanie wielu jej zespołów w stanie naturalnym a nawet pierwotnym sprawiły, że już około 1920 r. zrodziła się idea utworzenia w Pieninach parku narodowego. Wstępny projekt powstał w latach 1921—22, w tym czasie utworzono też (w Czorsztynie) pierwszy rezerwat.

W r. 1928 rozpoczęły się wykupy terenu, a w 4 lata później władze mogły już wyłonić jednostkę lasów państwowych „Park Narodowy w Pieninach” (756 ha). 17 lipca 1932 r. odbyła się w Czerwonym Klasztorze uroczystość otwarcia słowackiego Rezerwatu Przyrody w Pieninach a zarazem i całego międzynarodowego parku pogranicznego. W r. 1954 polski Pieniński Park Narodowy — w skrócie PPN — uzyskał ustawowe zatwierdzenie, zaś jego obszar powiększono do 2231 ha, z czego 70% zajmowały lasy.

Władze słowackie wskrzesiły swój park w r. 1958, formalnie zaś — jako Pieninsky Narodny Park — dopiero w r. 1967. Cały obszar parku po obu stronach granicy przekracza 4500 ha — dyrekcje znajdują się w Krościenku i Czerwonym Klasztorze. Rozporządzenie Rady Ministrów z 30 października 1954 r. określiło także zasady ochrony przyrody w PPN. W oparciu o nie Dyrekcja Parku wydaje szczegółowe regulaminy dla zwiedzających. Przepisy regulujące wejście na teren PPN znajdują się na stronie Pienińskiego Parku Narodowego>>>

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *