Spływ Dunajcem a Pieniny

Pieniny stanowią najwyższą i najbardziej urozmaiconą krajobrazowo część pienińskiego pasa skałkowego, ciągnącą się na długości prawie 600 km, od okolic Wiednia po Marmaroszę w Rumunii. Aby chronić niezwykłe wartości przyrodnicze, kulturowe i krajobrazowe utworzono w Pieninach już na początku lat 30-tych XX w. pierwszy pograniczny park natury w Europie.

Obecnie powierzchnia Parku wynosi ok. 4500 ha z czego 2231 ha przypada na stronę polską. Niemal cały obszar Parku znajduje się w strefie dolnoreglowych lasów jodłowo-bukowych, jednakże z uwagi na wapienne podłoże, oraz wyjątkowo duże zróżnicowanie geomorfologiczne i mikroklimatyczne, spotyka się tu obok zbiorowisk leśnych, zbiorowiska naskalne i piargowe, a także związane z działalnością człowieka barwne łąki i pastwiska. Rośnie tu ok. 1100 gatunków roślin naczyniowych, co stanowi blisko połowę ogółu notowanych w Polsce. Niezmiernie ciekawym zjawiskiem jest częste występowanie obok siebie gatunków o przeciwstaw wymaganiach siedliskowych: roślin niżowych obok wysoórskich, elementów ciepłolubnych obok gatunków preferujących cień i chłód. Wobec niewielkiej wysokości szczytów (Wysoka 1052 m npm, Trzy Korony 982 m npm) zastanawiająca jest duża liczba roślin gór w tym kilkunastu gatunków typowo wysokogórskich, które szczególnie korzystne warunki dla rozwoju znalazły w Przełomie Dunajca. W pienińskiej florze znanych jest 6 endemitów – dwa gatunki: mniszek pieniński i pszonak pieniński oraz cztery odmiany.

Do największych osobistości pienińskiego pasma zaliczyć należy również chryzantemę Zawadzkiego, roślinę która poza Pieninami występuje dopiero w głębi Rosji. Z końcem sierpnia i we wrześniu jej liliowe kwiaty zdobią wapienne upłazy i piargi od brzegów Dunajca po skały Trzech Koron. Także łąki zadziwiają swą barwnością i różnorodnością. Na 100 m ciepłolubnej łąki pienińskiej można spotkać 70 gatunków różnych roślin kwiatowych. Świat zwierząt w Pieninach jest równie niezwykły jak roślinność tego terenu, zróżnicowany gatunkowo, pełen zaskakujących kontrastów, obfitujący w formy rzadko spotykane. Pełna lista gatunków zwierząt zamieszkujących ten teren nie została do końca ustalona – do tej pory stwierdzono ich ok. 6500, a w trakcie prowadzonych badań odkrywane są następne. Jest to dużo, zwłaszcza gdy uświadomimy sobie, że omawiany teren zajmuje obszar czterokrotnie mniejszy niż Warszawa.

Do ciekawostek faunistycznych wśród ssaków należą: ryś, żbik, borsuk i wilk. Wśród ptaków za najciekawsze uznać należy: puchacza, bociana czarnego, pomurnika i drozda skalnego. Spośród 1600 gatunków pienińskich motyli uwagę zwiedzających przyciąga szczególnie niepylak apollo – duży, biały motyl z kolorowymi wzorami na skrzydłach.

Pieniński Pas Skałkowy to jeden z bardziej skomplikowanych regionów geologicznych Polski, o szczególnej budowie i charakterystycznym krajobrazie. Widać to, gdy wpływamy łodziami flisackimi we wrota przełomu Dunajca i roztacza się przed nami niezwykły świat poszrpanych turni, tak zupełnie odmienny od łagodnych, kopulastych szczytów sąsiednich Beskidów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *