Szlak Szczawnica-Sokolica-Krościenko nad Dunajcem

sokolica dunajec

Dość krótka trasa wiodąca najciekawszymi fragmentami tzw. Sokolej Perci. Po drodze najsłynniejsza pienińska skała – Sokolica. Miejscami niewielkie trudności, kilka punktów z ekspozycją. Po większych opadach droga może być śliska. Większość trasy prowadzi lasem, jednak rekompensuje to niepowtarzalny, choć niezbyt rozległy widok z Sokolicy. Na początkowym odcinku trasy przeprawa przez Dunajec, nieczynna przy wyższych stanach wody.

Początek trasy przy przystani flisackiej w Szczawnicy Niżnej, końcowym punkcie spływu Dunajcem Około 600 metrów od przystani przy głównej drodze, w stronę centrum, znajduje się przystanek Szczawnica Pieniny gdzie zatrzymuję się lokalne autobusy i busy. Do dworca PKS, gdzie kończą swój bieg autobusy dalekobieżne z Krakowa, Katowic, Warszawy, około 2 kilometrów. Niedaleko od nas, po drugiej stronie Grajcarka, za mostem znajduje się duży parking.
Od przystani w górę Grajcarka odchodzi deptak prowadzący do centrum Szczawnicy. Tuż obok znajduje się siedziba klubu kajakowego KS Pieniny, jednego z głównych ośrodków kajakarstwa górskiego w Polsce. Stąd wywodzi się m. in. niedawny olimpijczyk z Aten Mateusz Polaczyk. My kierujemy się w górę Dunajca, asfaltową szeroką drogą, czerwonym szlakiem.  Po prawej stronie mijamy podłużną wyspę na Dunajcu, zwaną Cyplem i po około półkilometrowym marszu dochodzimy do rozwidlenia szlaków. Z lewej strony dochodzi do nas szlak niebieski, schodzący z grzbietu Małych Pienin. W kilka minut można nim dotrzeć do schroniska PTTK „Orlica”. My poruszamy się dalej w górę Dunajca niebieskim szlakiem, towarzyszą nam znaki czerwone. Po prawej stronie mijamy przewieszoną skałę, pod którą wytworzyła się niewielka grota, zwana Grotą Zyblikiewicza lub Piecem Majki (nazwę swoją wywodzi nie od pieca, a pieczary), a zaraz potem dochodzimy do pawilonu wystawowego Pienińskiego Parku Narodowego. Odtąd jeszcze kilkaset metrów i dochodzimy do przeprawy na Dunajcu. Skręcamy na nią w prawo. Na drugą stronę możemy dostać się jedynie łódką. Przeprawa (nieczynna podczas wysokich stanów wody na Dunajcu), jest czynna od 15 kwietnia do 30 października, od godziny 8.00. W miesiącach letnich można się przeprawiać do 20.00, wiosną (kwiecień – czerwiec) do 19.00, we wrześniu do 18.00, a w październiku do 17.00. Po opuszczeniu łódki kierujemy się w lewo, przez zagajnik nad Dunajcem. Po naszej
prawej stronie rozległa łąka. Niedługo potem rozpoczynamy podejście. Idziemy częściowo lasem, częściowo polanami. Wygodna ścieżka prowadzi zakosami, więc nie odczuwamy tak bardzo znacznej stromizny. Mijamy skraj polany Sosnów i już na dobre zagłębiamy się w las. Idąc cały czas zakosami, dochodzimy do podnóża Sokolicy. Tutaj przy tablicy informacyjnej i drogowskazie odbija szlak umożliwiający zdobycie góry. Wejście na sam szczyt jest płatne, bilet na Sokolicę zachowuje ważność tego samego dnia również na Trzech Koronach. Skręcamy w lewo i stromą ścieżką, ograniczoną poręczami, pniemy się w kierunku niezbyt odległego szczytu; teren jest skalisty, po pewnym czasie dochodzimy na wierzchołek Sokolicy (747 m n.p.m.). Na skałach znajduje się galeryjka oddzielona barierką, której nie wolno przekraczać. Miejsce jest mocno eksponowane, ale bezpieczne. Z Sokolicy roztacza się najpiękniejszy chyba widok na przełom Dunajca. Sama rzeka wije się 300 metrów pod nami, między bardzo stromo opadającymi, miejscami skalistymi szczytami. Po prawej, za doliną Potoku Pieńskiego widoczny masyw Trzech Koron, na wprost Tatry, bardziej na lewo wierzchołki Małych Pienin. Za barierką znajduje się najbardziej znana w Polsce sosna – malutka, pokrzywiona i będąca reliktem z okresu holocenu.
Schodzimy do tablicy informacyjnej, skręcamy w lewo i dalej obniżamy się do przełęczy Sosnów (650 m n.p.m.). Z tego miejsca zaczynamy dość strome podejście kawałek granią, a potem zakosa mi, cały czas lasem. Szlak nie wychodzi na sam wierzchołek Czertezika (772 m n.p.m.). Trawersując go od południowego zachodu dochodzimy do rampy, ubezpieczonej poręczami, będącej bardzo ciekawym punktem widokowym. Roztacza się stamtąd widok na przełom Dunajca, ale przede wszystkim na bardzo efektowną pionową zerwę skalną nieodległej Sokolicy Spod Czertezika schodzimy na niewielką przełączkę. Tu odchodzi w prawo zielony szlak do Krościenka, który omija Czerteż i ponownie łączy się ze szlakiem niebieskim. My podchodzimy na najwyższy szczyt Pieninek – Czerteż (774 m n.p.m.), z którego możemy podziwiać ciekawy, choć niezbyt rozległy widok, zbliżony do tego z Czertezika.

Z wierzchołka schodzimy na przełęcz lasem, z którego wystają liczne skałki. Na przełęczy ponownie spotykamy zielony szlak, którym będziemy schodzić do Krościenka. Od przełęczy w dół, w kierunku północno-wschodnim rozciąga się polana Burzana, z bardzo ciekawym widokiem na Szczawnicę. Odtąd poruszamy się łagodnie w dół, w znacznej części ciekawymi polanami, koszonymi latem. Z polan rozciągają się interesujące widoki na rejon Dzwonkówki (983 m n.p.m.) w Paśmie Radziejowej, dolinę Dunajca w rejonie przełomu tylmanowskiego oraz zakończenie pasma Lubania, a pod nami zabudowania Krościenka. Dochodzimy do miejsca, w którym łączą się szlaki zielony oraz żółty, prowadzący z Krościenka na przełęcz Szopka. W tym miejscu znajduje się duża tablica informacyjna oraz kilka ławek. Tutaj kończy się teren Pienińskiego Parku Narodowego. Schodzimy dalej skrajem lasu i pól, mało wyraźnym grzbiecikiem noszącym nazwę Toporzyska. Dochodzimy do najwyżej położonych zabudowań Krościenka, wchodzimy na wyłożoną betonową kostką ulicę Trzech Koron. Po lewej stronie zabudowania nadleśnictwa, a poniżej pochodząxa z XVm wieku dziękczynna kapliczka św. Rocha, wystawiona po ustąpieniu zarazy. Stąd jeszcze kilkadziesiąt metrów stromą drogą do skrzyżowania z ulicą Jagiellońską, prowadzącą do Nowego Targu. Około 200 metrów od skrzyżowania w lewo znajduje się siedziba Pienińskiego Parku Narodowego. My skręcamy w prawo, w stronę centrum. Mijamy niewielki placyk z pomnikiem Władysława Jagiełły i dochodzimy do rynku w Krościenku, gdzie kończymy naszą wędrówkę

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *